ไม่ได้เจอกันนานเลย ช่วงนี้งานยุ่งสุดๆ กิจกรรมเยอะจริงๆ

อ่อ ลืมบอกไปว่า ในที่สุด วันไหว้ครูวันนั้น ไม่ได้กลับมาซักอัน -_-" เศร้าเลย แต่มันมีเหตุผลตรงที่ว่า คุณครูประจำชั้น เค้าบอกให้เตรียมมาอันเดียว คุณครูไม่ประจำชั้นอย่างเราเลยอด เศร้า

แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก เพราะมีเรื่องใหญ่กว่านั้นเยอะแยะ อย่างเช่น เรื่องเวลาเด็กๆ ประสบอุบัติเหตุ หัวร้างข้างแตก คนเป็นครูนีแหละที่จะเดือดร้อน

เรื่องของเรื่องมันมีอยู่ว่า

วันหนึ่ง หลังจากเลิกพักเที่ยงแล้ว เด็กๆ ก็เข้าแถวเตรียมขึ้นเรียน คุณครูชั้นป. 1 ต่างก็มาคุมแถวตามปกติ ครูโต (นามสมมติ)และ มาสเตอร์จี (นามสมมติ) ซึ่งเป็นครูประจำชั้นคู่กัน ก็เหลือบไปเจอนักเรียนคนหนึ่งกำลังมุ่งหน้ามาเข้าแถว แต่นักเรียนคนนั้นได้รับบาดแผลบริเวณต้นขา เหนือเข้า ลักษณะ เป็นแผลเปิดยาว กว้างประมาณ ครึ่งเซ็นเห็นจะได้ ยาว ซัก 2-3 นิ้ว มีสีเหลืองน้ำหนองและเลือดปนอยู่ เหมือนแผลใหม่ๆ สดๆ (ที่อาจจะเกิดขึ้นระหว่างพักเที่ยง) แค่นั้นแหละ คุณครูเข้าไปชาร์ตและโวยวายในบัดดล

ครูโต : นี่เธอ ไปโดนอะไรมา แล้วทายารึยัง จีๆ มาดูนี่เร็ว

ม. จี : ตายแล้ว เจ็บมากรึเปล่า

ครูโต : แล้วไปห้องพยาบาลรึยัง

ม. จี : ทายารึยัง

ครูโต : เพื่อนแกล้งรึเปล่า หรือว่าอะไร

ม. จี : ไปหกล้มมาหรือว่า อะไร บลาๆๆๆ

ครูโต : บลาๆๆ

นักเรียนคนได้แต่ฟังและขยับไปมา เหมือนอยากจะพูด แต่ไม่มีโอกาส เพราะโดนครู 2 คนรุมอยู่ ในที่สุด ก็ทนไม่ไหวแล้ว

ม. จี : ว่าไงลูก

ครูโต : แล้วบอกครูคนไหนหรือยัง...

นักเรียนคนนั้นคงสุดๆ แล้ว เอามีอจับที่ปลายแผล (เอ๊ะ ยังไง) อยู่ดีๆ ก็ดึงขึ้นมานิ่งๆ แล้วยกขึ้นสูงพอดีหน้าตัวเอง

นักเรียน : ขี้มูก........... แล้วก็เดินจากไป

ม. จี กะครูโตได้แต่อึ้ง ๆ ๆ แว่ว แว่ว แว่วววววววว

ฮาาาาา


edit @ 2007/07/03 19:17:07
edit @ 2007/07/03 19:18:00
edit @ 2007/07/03 19:21:27

เรายังไม่รู้จักกันเลยเนาะ

ขอเรียกตัวเองว่า teacher ได้มั๊ยอ่ะ เพราะเด็กๆ เรียกอย่างงั้น

เอานะ

ตอนนี้ ทำงานแล้วค่ะ เป็น teacher ณ โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งของเชียงใหม่ เป็นโรงเรียนประถมค่ะ ทำมาได้ซัก 7-8 เดือนแล้วล่ะ มาเป็น teacher เอง บางครั้งก็ต้องมาย้อนคิดว่า ตอนเด็กๆ เราเกเรอย่างนี้รึเปล่านะชีวิตส่วนใหญ่ก็จะคลุกคลีกับเด็กๆ ค่ะ อยู่กับเด็กๆ ก็สบายใจดีนะ มีเรื่องขำขำ ของเด็กๆ เยอะ ไว้จะเล่าให้ฟังดีมั๊ย

วันนี้ ที่โรงเรียนมีพิธีไหว้ครูค่ะ เกิดมา เคยแต่เป็นคนไหว้ คราวนี้ ต้องมาเป็นคนถูกไหว้ น่าขนลุกแหะ ลืมบอกไปว่า ไม่ได้เป็นคุณครูประจำชั้นนะคะ เป็นคุณครูห้องสมุดล่ะ เพราะฉะนั้น ก็จะได้เจอเด็กหมดเลย ทั้งเด็กเล็กเด็กโตโอ๊ะๆ ลืมบอกไปว่า สังกัด english program (EP) ค่ะ ห้องสมุดที่อยู่ ก็จะเป็นห้องสมุดภาษาอังกฤษดังนั้น ทุกอย่างที่เกี่ยวข้องก็จะเป็นของ EP หมด

เมื่อวานไปห้องเด็กป. 1 ครูประจำชั้นกำลังบอกว่า ให้เตรียมกรวยดอกไม้มาด้วย บางคนก็รู้บางคนก็ไม่รู้ เลยต้องจดใส่ homework ปรากฏว่า มีเด็กคนหนึ่ง พ่อกะแม่เค้าเป็นญี่ปุ่น เลยต้องจดกันเป็นภาษาอังกฤษ ยุ่งยากเลย เพราะต่างชาติเค้าไม่มี เลยต้องเรียกนักเรียนคนนั้นมาคุย

teacher : hitochi บอกคุณแม่ได้มั๊ยลูก

hitochi:พยักหน้าหงึกๆ (คาดว่าคงไม่เข้าใจเหมือนกัน)

teacher : teacherจดใส่ homework เป็นภาษาอังกฤษให้แล้วนะ ว่า ทำมาจากใบตอง ต้องมีธูป เทียน ดอกเข็ม ดอก.... บลา ๆ ๆ ....เข้าใจนะ

hitochi : คับๆ

teacher : เอาเป็นว่าถ้าไม่เข้าใจ อืม....พรุ่งนี้ หน้าโรงเรียนมีขาย....

จบข่าว 5 5 5

เราเลยบอกว่า อ้าวนักเรียน ให้เอามา คนละ 2 อันนะ เผื่อ teacher แหม่ม 1 อัน ok มั๊ย เด็กงงไปเลย 555 เลยบอกใหม่ว่า ล้อเล่น แต่ถ้าใครคิดถึง ก็เอามาเผื่อละกัน

สายๆ นี้คงได้รู้ว่า จะได้กลับมากับเค้าบ้างมั๊ยนะ

edit @ 2007/06/14 14:10:19

mamja~

edit @ 2007/06/13 08:04:27